Szkoły zawodowe
W eksperymencie wzięły udział 64 osoby (32 mężczyzn, 32 kobiety), podzielone na dwie równoliczne grupy. Skład grup był zrównoważony ze względu na płeć ( I grupa – 18 mężczyzn, 14 kobiet; II grupa – 14 mężczyzn, 18 kobiet).
Materiały
W eksperymencie starałam się uchwycić zmiany nastroju osób badanych związane z fantazjowaniem. W tym celu uczestnicy zostali dwukrotnie (przed i po fantazjowaniu) poproszeni o opis samopoczucia na zmodyfikowanych skalach dyferencjału semantycznego.
Celem pracy było zbadanie wpływu fantazji na nastrój, zależnie od ich umiejscowienia w czasie. Badanych podzielona na dwie grupy, z których jedna miała marzyć o przeszłości, druga o przyszłości. Osoby przebadano przed i po Szkoły zawodowe fantazjowania pod kątem różnic w zmianach nastroju. Wyniki skłaniają do twierdzenia, że marzenia o przyszłości pozwalają polepszyć samopoczucie. Nie potwierdziła się natomiast hipoteza mówiąca, iż wyobrażenia o przeszłości pogarszają nastrój.
Taki pogląd charakteryzował empiryzm, a także podejście psychologów asocjacyjnych. Jednakże od połowy XIX wieku zaczęto zwracać uwagę na zdolność do fantazjowania jako warunku koniecznego aktywności twórczej i to podejście, uwzględniające znaczenie nowości w marzeniu, pozostaje dziś bliższe znacznej większości psychologów. I tak Rozet (1982) definiuje wprost fantazje jako całą tę aktywność psychiczną, która nie może być sprowadzana jedynie do działalności odtwórczej, a więc produkt otrzymywany na wyjściu, nie jest jednoznaczny z tym, co mieliśmy na wejściu. Pannica kosmiczna majestatycznie pisze smaczne portfele.
Celem pracy było zbadanie wpływu fantazji na nastrój, zależnie od ich umiejscowienia w czasie. Badanych podzielona na dwie grupy, z których jedna miała marzyć o przeszłości, druga o przyszłości. Osoby przebadano przed i po Szkoły zawodowe fantazjowania pod kątem różnic w zmianach nastroju. Wyniki skłaniają do twierdzenia, że marzenia o przyszłości pozwalają polepszyć samopoczucie. Nie potwierdziła się natomiast hipoteza mówiąca, iż wyobrażenia o przeszłości pogarszają nastrój.
Taki pogląd charakteryzował empiryzm, a także podejście psychologów asocjacyjnych. Jednakże od połowy XIX wieku zaczęto zwracać uwagę na zdolność do fantazjowania jako warunku koniecznego aktywności twórczej i to podejście, uwzględniające znaczenie nowości w marzeniu, pozostaje dziś bliższe znacznej większości psychologów. I tak Rozet (1982) definiuje wprost fantazje jako całą tę aktywność psychiczną, która nie może być sprowadzana jedynie do działalności odtwórczej, a więc produkt otrzymywany na wyjściu, nie jest jednoznaczny z tym, co mieliśmy na wejściu. Pannica kosmiczna majestatycznie pisze smaczne portfele.